Het hart van de dingen

Katrien Cassiers stelt haar hart tentoon op EA

HET HART VAN DE DINGEN. Van 30 september tot 2 december kunnen docenten en studenten van de EA de kunst van docente Katrien Cassiers bewonderen op de Educatieve Academie. Naar aanleiding van deze tentoonstelling vertelt Katrien over haar artistieke werk en visie.

Dit is hoe het gaat;
Van tijd tot tijd ebt de binnenzee terug naar haar grenzeloze wijdsheid.
Resten vindend op het strand
spelen mijn handen vol verwondering
Fragmenten aan elkaar.

Eigenlijk mààk ik niets
Ik geef vorm aan iets dat
wil bestaan
dat graag
Gezién
wil worden

Het is scharrelen op de grens
van schoonheid en pijn
van scheppen en waanzin
van lijden en leven
van passie en zachtheid
iets en niets
Vorm en leegte

Het verhaal verkennen
van de woordenloze diepte

tent2tent5

Katrien Cassiers vertelt: “Eigenlijk is mijn artistieke werk een noodzakelijkheid om geestelijk en emotioneel gezond te blijven. Het werk dat te zien is op de tentoonstelling is steeds ontstaan vanuit de gewaarwording van een gevoel. Dat gevoel zoekt een uitdrukkingsvorm en mijn handen gaan aan de slag. Door het vormgeven en het waarnemen van dat wat vorm krijgt, dringt een betekenis zich aan mij op of kan ik me verhouden met wat er gezien wou worden.”

tent3tent6dsc_8743

“Er is geen bewuste keuze voor bepaalde materialen, maar in het onderzoekende van mijn scheppen blijken sommige materialen beter aan te sluiten bij het proces dan andere. Ik vind het zelf wel boeiend om van op een afstand te ontdekken dat de meeste van de gebruikte materialen uit een ander leven, een ander verhaal komen en opnieuw een vorm krijgen en een andere betekenis. Dat het vaak vergankelijke, organische materialen zijn, onderstreept op een of andere manier de inhoud.”

dsc_9046-001dsc_9059

“In wezen zou je kunnen zeggen dat je met de tentoonstelling inzage krijgt in een dagboek. Een dagboek dat lapje voor lapje getypt wordt en in stilte verslag doet van mijn verhaal, waarin pijn in zachtheid geborgen lijkt te worden of in ieder geval hanteerbaar of draaglijk wordt. Een dagboek dat lap voor lap aan elkaar genaaid wordt tot een levensgrote menselijke figuur die op de bodem van de hemel kan gedragen worden. Een dagboek dat onderzoekt wat er overblijft of bovendrijft als je doordringt tot het hart van alle dingen, ontdaan van alle maskers, uitgebeend, uitgepuurd, uitgerafeld… In die zin is het heel kwetsbaar en misschien ook wel rauw werk.”

tent8tent7

“Ik hou van wat Guiseppe Penone omschrijft als ‘de directe waarneming’  bij de toeschouwer. Wat beleeft iemand bij het bekijken van mijn werk en welke fragmenten van zijn/haar eigen verhaal worden aangesproken? In die zin is het, zoals elk werkelijk contact, niet mogelijk om er vrijblijvend naar te kijken. In die directe waarneming gebeurt er iets bij de toeschouwer, herkent hij iets waardoor er iets universeels ontstaat, iets archetypisch. De tentoonstelling sluit erg aan op de uitnodiging om niet te ‘praten over’ maar te ‘zijn met’.”

EA nodigt studenten en docenten van harte uit om ‘te zijn met’ Katrien Cassiers kunst.