Eindwerken academiejaar 2025-2026

10u30

Zahra Alloul

Identiteit op het kruispunt. Hoe intersectionaliteit mijn handelen als I.V.-therapeut verrijkt in het versterken van identiteit en regie.

Wat als identiteit niet alleen van binnenuit wordt gevormd, maar ook ontstaat op het kruispunt van maatschappelijke posities, normen en verwachtingen? En wat vraagt dat van ons als therapeuten? Dit eindwerk verkent hoe intersectionaliteit het werken rond identiteit en regie kan verdiepen binnen de Interactionele Vormgeving. Aan de hand van drie casussen wordt zichtbaar hoe reflexiviteit en cultural humility het therapeutisch handelen verrijken en ruimte scheppen voor meer integratie, agency en regie, zowel bij cliënt als therapeut.

Ans Van Rompaey

Parentificatie binnen de integratieve benadering van I.V.

In mijn eindwerk gaan we kijken hoe de integratieve benadering een impact kan hebben op parentificatie. Het zal een combinatie zijn tussen de theorie en casussen uit de praktijk.

Karen Laenen

Tussen dragen en gedragen worden. Kan babydragen ondersteunen bij een integratief psychotherapeutisch traject bij moeders?

Dit eindwerk onderzoekt de plaats van babydragen binnen een integratief psychotherapeutisch traject met moeders. Aan de hand van theoretische kaders en praktijkcasussen wordt zichtbaar hoe dragen kan bijdragen aan verbinding, regulatie en het versterken van het moederlijk vertrouwen. Tegelijk wordt duidelijk dat de betekenis van dragen steeds contextgebonden is en niet voor elke moeder een passende weg vormt. Dit werk nodigt uit om babydragen te benaderen als een mogelijke ervaringsruimte binnen therapie, eerder dan als een vaste interventie.

Sylke Pype

Ontwikkeling van archetypisch mannelijke energie in een therapeutisch proces.

Dit eindwerk werpt een blik op mannelijkheid in therapie vanuit een archetypische invalshoek. Begonnen vanuit de vraag hoe ik mijn mannelijke cliënten beter kan helpen, ging ik op zoek naar hoe een man, en bij uitbreiding, mannelijkheid zich kan ontwikkelen in een therapeutisch proces. Terwijl de manier waarop mannelijkheid tot uiting komt erg cultuur- en tijdsgebonden is, heeft mannelijkheid een eeuwenoud fundament in ons collectief onbewuste. Welke patronen zien we naar voren komen bij de ontwikkeling van een man op de archetypische laag?

Nathalie Van Eygen

Een eigenWIJS lichaam; het lichaam als gids in het therapeutisch proces.

In dit eindwerk staat het lichaam centraal als een eigenwijze en wijze gids in therapie.
Lichamelijke signalen blijven vaak onopgemerkt, terwijl het lichaam een archief van ervaringen draagt.
Vanuit het belang van veiligheid en interoceptie verken ik wat het lichaam communiceert, naar cliënt én therapeut.
Deze presentatie nodigt uit om opnieuw te leren luisteren naar wat het lichaam al weet.

Maarten Dupont

De betekenis en impact van ‘de stoel’ als object binnen de therapeutische ruimte.

Wat als de échte protagonist in de therapiekamer niet de therapeut noch de cliënt is, maar de stoel – of de zetel waarop hij zogenaamd zwijgend zit te knikken? Dit eindwerk vertrekt van het klassieke beeld van de sofa en de alwetende analist, en laat zien hoe Interactionele Vormgeving dat cliché op zijn kop zet: de stoel wordt geen decorstuk, maar een actief werkobject dat denken, voelen en doen tegelijk aanspreekt. Ik onderzoek hoe je met één extra stoel innerlijke delen zichtbaar maakt, afwezigen symbolisch terugbrengt, regie letterlijk laat voelen in het lichaam en zo self efficacy en embodied change versterkt. oor therapeuten die zich willen losmaken van de mythe van de zwijgende zetel en nieuwsgierig zijn naar wat hun meubilair allemaal kan onthullen, opent dit eindwerk een onverwachte, maar uiterst praktische blik op de stoel als leraar.

Marthe Vandyck

Van verplichting naar verbinding.

In dit eindwerk staan we stil bij de meerwaarde van I.V. in het opbouwen van een therapeutische relatie, bij mensen die opgenomen zijn onder een gedwongen statuut. Er wordt stilgestaan bij hoe we als therapeut beweging kunnen brengen, zelfs wanneer de hulp niet gewenst is. Er wordt aandacht geboden aan het belang van authentieke afstemming, transparantie en het juiste tempo zoeken maar hoe we soms als therapeut ook moeten loslaten.

Dina Felix

I.V. in het WZC.

In dit eindwerk wordt onderzocht hoe I.V. kan worden toegepast bij het therapeutisch werken met ouderen in een WZC. Aan de hand van twee contrasterende casussen wordt zichtbaar hoe afstemming, grondhouding en flexibiliteit essentieel zijn binnen deze specifieke context. Het eindwerk belicht zowel de mogelijkheden als de uitdagingen van therapeutisch werken met ouderen, waarbij thema’s zoals vertraging, verlies en verbinding centraal staan. Een eerlijk werk over de setting, de doelgroep, de therapeut en I.V. als therapiestroming.

Louise André

Egoïstische zelfzorg.

Egoïsme, een woord met vaak een negatieve connotatie. Maar moet dat wel? In een steeds drukker wordende maatschappij lijken meer en meer mensen het moeilijk te vinden de eigen grenzen aan te geven, maar ook te voelen. Binnen mijn eindwerk ben ik gaan kijken hoe egoïsme kan bijdragen aan zelfzorg, én welke rol IV hierin speelt. Wees welkom tijdens de presentatie van mijn eindwerk, maar doe vooral ook waar je lekker zelf zin in hebt!

Annemieke Meijer

Van angst naar verbinding. Het innerlijk kind als sleutel in de Interactionele Vormgeving.

Dit eindwerk onderzoekt welke therapeutische interventies binnen de integratieve psychotherapie het werken met het innerlijk kind ondersteunen bij bindings- en verlatingsangst. De hechtingstheorie beschrijft de invloed van vroegkinderlijke relaties met ouders/verzorgers op latere (liefdes)relaties, van waaruit bindingsangst en verlatingsangst verder worden bekeken. Casussen tonen hoe innerlijk kindwerk bijdraagt aan inzicht in en heling van emotionele wonden en aan gezondere relaties met anderen. De bevindingen tonen dat vooral de grondhouding van de therapeut en de therapeutische relatie doorslaggevend zijn, terwijl de interventies eveneens een waardevolle bijdrage kunnen leveren.

11u30

Kirsten Elen

De impact van abortus op lichaam en geest: een integratief perspectief.

Abortus is geen abstracte keuze. Geen ‘goed’ of ‘fout’, maar een doorgaans gelaagde ervaring. Spanning, opluchting, leegte, verdriet, vrijheid,… gaan hand in hand. In mijn eindwerk onderzoek ik de impact van abortus: niet alleen emotioneel en relationeel, maar ook lichamelijk. Met dit werk pleit ik voor ruimte om te spreken over wat in het lichaam opgeslagen blijft. Verwacht je aan een ervaringsgerichte presentatie over richtingbepalende keuzes, impact en het belang van het lichaam.

Asma El Messkine

Doorvoeld. Islamitische principes en herkaderen met moslimcliënten binnen Interactionele Vormgeving.

Wat als de woorden die een cliënt al kent, uit zijn geloof, zijn opvoeding, zijn innerlijke taal, meer kunnen dragen dan hij zelf weet? In dit eindwerk onderzoek ik hoe islamitische principes zoals rahma (barmhartigheid), tawakkul (vertrouwen op Allah) en karamah (intrinsieke waardigheid) een plek kunnen krijgen binnen het therapeutisch proces, niet als religieuze boodschap van buitenaf, maar als betekenissen die al aanwezig zijn in de cliënt en wachten om doorvoeld te worden.

Zehra Yildirim

Het lichaam is onschuldig.

Dit eindwerk onderzoekt de rol van het lichaam binnen integratieve therapie en hoe lichaamssignalen een toegangspoort vormen tot beleving, betekenis en verandering. Vanuit het kader van Interactionele Vormgeving wordt zichtbaar hoe trauma, hechting en overlevingspatronen zich in het lichaam manifesteren en het therapeutisch proces beïnvloeden. Aan de hand van casussen wordt geïllustreerd hoe afgestemde, lichaamsgerichte interventies kunnen bijdragen aan regulatie, bewustwording en integratie. Het lichaam wordt hierbij niet enkel benaderd als drager van klachten, maar als een richtinggevend kompas voor heling en groei.

Caroline Verkest

Vertragen onder tijdsdruk. Vertragen om te versnellen in kortdurende trajecten.

Wat als vertragen méér in beweging zet? Dat is de paradox die centraal staat in dit eindwerk.
In een wereld die draait om efficiëntie en vooruitgang, lijkt vertragen bijna tegenintuïtief, zeker binnen kortdurende therapeutische trajecten. En toch.. Juist door te vertragen, bereik je meer. Juist door minder te willen, ontstaat beweging. Ik neem je graag mee in mijn verkenning van hoe therapeutische aanwezigheid, integratief denken en lichaamswerk de sleutel vormen tot betekenisvolle verandering, ook binnen een beperkt aantal sessies.

Ingrid Monsieur

Wat het lijf vertelt en de burn-out cliënt (nog) niet weet.

Cliënten met burn-out en bij uitbreiding heel wat cliënten met psychosomatische klachten ervaren dat hun lichaam hen in de steek laat.
Hun lichaam voelt en toont wat het brein (nog) niet wil weten, alleen (her)kennen de cliënten de taal van het lichaam niet.
Wat voor moois en nieuws kunnen ze leren als we in therapie via IV- methodieken echt gaan luisteren naar dat lijf, dat lijf gaan verkennen en beleven, ….
LICHAAMS -BEWUSTZIJN wordt gecreëerd. Denken en voelen worden op elkaar afgestemd waarna voor nieuw gedrag kan worden gekozen en ook de energie hopelijk terug gaat stromen.

Kelly Willems

Connecting the Layers.

Connecting the Layers onderzoekt hoe textiel als visuele anker ingezet kan worden in integratieve psychotherapie bij ontworteling door migratie, verlies of levensverandering. Via stof, textuur en beeld ontstaat een ‘connecting space’ waarin cliënten hun innerlijke wereld kunnen verkennen voorbij taal. De methode verbindt verleden, heden en toekomst en ondersteunt het herstel van identiteit en emotionele verwerking. Geïnspireerd door diverse culturele textieltradities en een integraal theoretisch kader, werkt ze op zowel individueel, relationeel als systemisch niveau. Zo ontstaat een gelaagd proces waarin verbinding, betekenis en veerkracht opnieuw vorm krijgen.

Anneleen Naudts

Op welke manier kan Interactionele Vormgeving bestaansrecht geven aan rouw na het verlies van een dierbare.

Rouw is zoveel meer dan verdriet, gemis en eenzaamheid. Ook boosheid en schuldgevoelens zijn niet ongewoon. Er kunnen lichamelijke klachten optreden én er is een aanzienlijke impact op ons brein. Een ingrijpend verlies kan bovendien onze identiteit aantasten. Want wie ben ik nog zonder jou…

Hanne Vermeulen

Onder constructie: identiteit. Over bouwen, loslaten en opnieuw vormgeven van het zelf.

Dit eindwerk onderzoekt de rol van identiteitsgericht werken binnen de integratieve psychotherapie bij volwassen personen met een verslavingsproblematiek. Aan de hand van verschillende modellen wordt verslaving begrepen als een poging tot regulatie binnen een gefragmenteerde identiteit. De focus verschuift van symptoomreductie naar betekenisgeving en relationele afstemming.

Liese Dejongh

Meer dan de ‘verslaafde’. Een I.V.-therapeutische verkenning van identiteitsopbouw bij cliënten in de verslavingszorg.

Wie blijft er over wanneer het gebruik wegvalt? In dit eindwerk staat identiteitsherstel binnen de forensische verslavingszorg centraal. Vanuit praktijkcasussen en de therapeutische visie van Interactionele Vormgeving (I.V.) wordt verkend hoe cliënten opnieuw contact kunnen maken met zichzelf, voorbij het label van “de verslaafde”. Ontdek hoe identiteitsversterkend werken met cliënten hen opnieuw in contact kan brengen met hun eigen kracht, verlangens, mogelijkheden en authentieke zelf.

Timmy Martens

Sensualitijd – Genietend waarnemen als tool tot groei.

Je eigen sensualiteit ontluiken en gebruiken om zelf het mooiste in je naar boven te brengen? Hoe dat kan, lees je hier in dit werk. Waarbij we het IV-gedachtegoed vooropstellen als kader om sensualiteit te exploreren. Zowel theoretische achtergrond als waargebeurde praktijkvoorbeelden krijgen hier hun plek. Allemaal om aan te tonen wat het verrijkende effect kan zijn van sensualiteit in ons leven.

Miryam Belkadi

De Trampoline. Mijn grond als IV-therapeut binnen de eerstelijnspsychologie: afgestemd blijven in diversiteit en kwetsbaarheid.

Dit eindwerk neemt je mee in de praktijk van de eerstelijnspsychologie, waar ontmoeting en afstemming centraal staan. Vanuit Interactionele Vormgeving wordt verkend hoe je als therapeut aanwezig blijft in kwetsbaarheid en diversiteit. Aan de hand van herkenbare casussen krijg je een inkijk in hoe kleine momenten grote betekenis kunnen dragen. Het is tegelijk een persoonlijk en professioneel verhaal over zoeken, groeien en afgestemd leren werken. Een uitnodiging om stil te staan bij de kracht van ontmoeting en wat daarin mogelijk wordt.

14u00

Jasmien De Witte

Hoe kan Interactionele Vormgeving mensen met autisme ondersteunen in hun proces naar meer regie?

Veel mensen met autisme proberen zich aan te passen om erbij te horen in een wereld vol verwachtingen. Wat gebeurt er wanneer dat aanpassen ten koste gaat van jezelf? Het spanningsveld tussen authentiek jezelf kunnen zijn en zich tegelijk geliefd weten is universeel. Bij mensen met autisme lijkt dit echter extra uitdagingen met zich mee te brengen. Tijdens dit eindwerk ben ik samen op pad gegaan met vijf mensen met autisme in hun zoektocht naar meer regie. Hoe leer je je eigen instrument kennen, hoe bespeel je het en hoe ga je in samenspel met anderen zonder je eigen klank te verliezen? Van aanpassen naar afstemmen.

An Mares

Ruimte maken om te verdiepen.

Dit eindwerk onderzoekt hoe onderliggende existentiële thematiek zich manifesteert bij hoogintelligente en hoogsensitieve vrouwen met vage of psychosomatische klachten. Hoewel deze vrouwen vaak goed functioneren op maatschappelijk en professioneel vlak, ervaren zij intern onder meer emotionele overspoeling, onrust en moeilijkheden in verbinding. Vanuit interactioneel perspectief wordt verondersteld dat niet-vervulde existentiële behoeften, zoals erkenning en authentieke verbondenheid, aan de basis liggen van deze klachten en zich uiten via scriptgebonden aanpassingspatronen en een kwetsbare Regisseursfunctie. Het eindwerk richt zich op hoe procesgericht werken binnen de interactionele psychotherapie toegang kan geven tot deze onderliggende thematiek en kan bijdragen aan integratie en versterking van de Regisseurfunctie.

Julie Windey

Schaamte in de schaduw & de schreeuw van de porseleinen scherven.

Dit eindwerk onderzoekt de impact van complex trauma (CPTSD) ten gevolge van narcistisch misbruik in de kindertijd en gaat tevens na op welke manier integratieve therapeutische technieken een meerwaarde kunnen bieden in het therapieproces van patiënten met complex trauma. Vanuit praktijkervaringen en een theoretisch integratief kader worden complex trauma, hechtingspatronen en narcistische dynamieken toegelicht, waarbij ook aandacht wordt besteed aan emotionele, relationele en existentiële gevolgen. Daarnaast wordt een integratief psychotherapeutisch perspectief uitgewerkt, waarin interactionele vormgeving, lichaamsgerichte therapie, creatieve methodieken en transpersoonlijke benaderingen samenkomen. Aan de hand van praktijkervaringen en casussen wordt geïllustreerd hoe herstel en integratie van het zelf kunnen verlopen. Het eindwerk belicht tenslotte het helingsproces als een beweging van zelfverloochening naar zelfrealisatie en nodigt uit tot een genuanceerde en traumasensitieve benadering.

Michèle De Bruyn

Van overbelasting naar verbinding: een interactionele benadering van beschermingsdelen in het ouderschap.

In dit eindwerk onderzoek ik hoe overbelasting in het ouderschap begrepen kan worden als een verstoring tussen draaglast en draagkracht. Onder langdurige druk kunnen ouders het contact met rust, verbinding en zichzelf geleidelijk verliezen. Vanuit Interactionele Vormgeving wordt zichtbaar hoe beschermingspatronen ontstaan als manieren om met spanning en kwetsbaarheid om te gaan. Aan de hand van drie casussen toon ik hoe IV-kaders kunnen helpen om deze dynamieken zichtbaar te maken en opnieuw beweging te brengen naar meer afstemming, regie en verbinding.

Els Van Stappen

Vrouwelijke seksualiteit vanuit Interactionele Vormgeving.

In dit eindwerk onderzoek ik hoe Interactionele Vormgeving (IV) een verruimend kader kan bieden in het werken met vrouwelijke seksualiteit. Waar klassieke seksuologie vaak focust op symptomen en technieken, richt IV zich op de beleving, relatie en context waarin seksualiteit vorm krijgt. Aan de hand van theorie en casuïstiek toon ik hoe seksuele klachten begrepen kunnen worden als betekenisvolle signalen, eerder dan als loutere problemen. Dit opent een therapeutische ruimte waarin vrouwen hun seksualiteit op een meer belichaamde en authentieke manier kunnen verkennen. Het werk nodigt uit tot een zachtere, integratieve kijk op seksualiteit, voorbij prestatie en norm.

An Schuddinck

“Wordt de tijd wijzer, als de wijzer wegvalt?” De therapeutische relatie als hefboom binnen therapie.

Wat gebeurt er wanneer we de ontmoeting centraal zetten, de tijd loslaten en werkelijk aanwezig durven zijn in elk contactmoment? Wat als beweging in het therapeutische proces ontstaat uit wat zich relationeel ontvouwt? Ik neem jullie graag mee in mijn proces: een verkenning van hoe betekenis ontstaat in de ruimte tussen therapeut en cliënt, waar luisteren, vertragen en afstemmen richting geven, en waar de vraag rijst of de tijd wijzer wordt wanneer de wijzer wegvalt?

Katrien Pruydt

Moeder, waarom leven wij? Wanneer erkenning en bestaansrecht ontbreken: een interactioneel vormgevend perspectief op zingeving en spiritualiteit.

Dit eindwerk situeert zich op het snijvlak van relationele ervaringen, verlies en existentiële beleving. Vanuit de Interactionele Vormgeving wordt onderzocht hoe zingeving en spiritualiteit kunnen bijdragen aan het herstel van bestaansrecht bij volwassenen die gevormd werden binnen contexten van onvoldoende erkenning en wederkerigheid. Aan de hand van therapeutische trajecten wordt zichtbaar hoe hechting, rouw, lichaamsbeleving en relationele dynamieken samenkomen binnen het therapeutisch proces. De focus ligt niet op diagnostiek, maar op de mogelijkheid om zich opnieuw existentieel te verhouden tot zichzelf, de ander en het leven.

Ibtisam Van Driessche

Tussen hoop en wanhoop. De interactionele vormgeving van hoop binnen kortdurende traumatherapie.

Hoe kan je als therapeut binnen het kader van een beperkt aantal sessies bijdragen aan het ontstaan van hoop bij cliënten met complex trauma, zonder de ervaring van pijn, verlies en wanhoop te minimaliseren? Dit eindwerk verkent die vraag vanuit de Interactionele Vormgeving, aan de hand van drie casussen begeleid bij Touw vzw, een organisatie die gratis psychotherapie aanbiedt aan mensen met beperkte financiële middelen binnen een kortdurend traject van tien sessies. Doorheen theorie, praktijk en een bevraging van tien therapeuten wordt duidelijk dat hoop niet ontstaat via een techniek, maar in de therapeutische relatie zelf. De therapeut draagt de hoop voor de cliënt totdat die haar zelf kan dragen.

Marlies van de Walle

Therapie is meer dan praten alleen – Werken met de I.V.-driehoek in de individuele begeleiding van cliënten met een cognitieve ingang.

In dit eindwerk wordt onderzocht hoe cliënten met een uitgesproken cognitieve ingang geholpen kunnen worden om niet enkel te begrijpen, maar ook te voelen en te handelen. Vanuit de I.V.-driehoek, het integrale model van Wilber en aan de hand van verschillende praktijkcasussen wordt zichtbaar hoe lichaamsgerichte, experiëntiële en relationele interventies kunnen bijdragen aan het doorbreken van vastgelopen patronen. Dit werk neemt de lezer mee in een persoonlijk en professioneel groeiproces, waarin de beweging van hoofd naar hart naar handelen centraal staat.

Annelien Wilms

Beweging heelt je’Zelf’ – De invloed van lichaamsgericht werken op trauma.

Dit eindwerk onderzoekt hoe lichaamsgerichte en integratieve therapie kan bijdragen aan herstel en regulatie bij cliënten met een achtergrond van (complex) trauma. Het vertrekt vanuit de vaststelling dat trauma zich niet enkel psychisch, maar ook lichamelijk manifesteert. Ik wil daarom benadrukken waarom het belangrijk is om de mens als één geheel te benaderen: lichaam, geest en brein zijn onlosmakelijk verbonden. Dit wordt gekaderd aan de hand van theoretische kaders en geïllustreerd met praktijkvoorbeelden.

Eef Van Rompaey

Het Richtpunt – Brainspotting in de praktijk van integratieve therapie.

Dit eindwerk onderzoekt hoe Brainspotting geïntegreerd kan worden binnen de Interactionele Vormgeving (IV) in de therapeutische praktijk. De focus ligt op hoe beide benaderingen elkaar aanvullen en versterken in het begeleiden van cliënten. Aan de hand van casussen wordt deze wisselwerking concreet gemaakt. Zo ontstaat een verdiepend en afgestemd therapeutisch proces.

15u00

Hanne De Bruycker

De tocht van verlangen naar integratie. Wat is er nodig om verlangen tastbaar/voelbaar/zichtbaar eigen te maken bij high-achievers?

Bij high-achievers ontbreekt het zelden aan inzicht of daadkracht… en toch… waarom blijft duurzame verandering dan vaak zo moeizaam? In dit eindwerk onderzoek ik wat er nodig is om verlangen tastbaar, voelbaar en zichtbaar eigen te maken. Je ontdekt waarom “Just do it” en “Ik weet het wel, maar…” niet volstaan om te leven in lijn met wat iemand écht verlangt, en welke voorwaarden wél doorslaggevend blijken. Want er zijn vaak zoveel redenen om (nog) niet voor verandering te kiezen. Het onderzoek vertrekt vanuit vier casussen uit mijn therapeutische praktijk en maakt het veranderproces concreet, gelaagd en herkenbaar.

Sofie Schrauwen

De gewonde heler in contact met het gekwetste kind: de transformerende kracht van kwetsbaarheid in de therapiekamer.

Oude pijn en kwetsbare emoties kunnen doorvoelen, lijkt vaak nodig in therapie om tot diepere heling te kunnen komen. Maar wat als de angst voor oordeel mensen tegenhoudt om tranen toe te laten en de aanwezigheid van de therapeut bijgevolg als onveilig wordt ervaren? En wat als er zich een parallel proces afspeelt bij de therapeut? Dit eindwerk neemt je mee doorheen een onderzoek naar het nut van tranen, het ontstaan van een remmend systeem en de waarde van authentieke kwetsbaarheid bij de IV therapeut in het proces van geremde cliënten.

Silke Lemmens

De onzichtbare stroom. Reiki geïntegreerd binnen Interactionele Vormgeving.

Wat gebeurt er wanneer we even stoppen met doen en gewoon mogen zijn?
In mijn eindwerk onderzoek ik hoe Reiki binnen Interactionele Vormgeving een mooie aanvulling kan zijn om terug meer tot onze authentieke zelf te komen. Tijdens mijn presentatie neem ik je mee in een belevingsgericht moment waarin ervaren centraal staat.

Ann Dewulf Leiva

“Tussen werelden, Interactionele vormgeving in psychotherapie met vluchtelingen”

Wat gebeurt er wanneer woorden ontbreken voor wat te groot is om te vertellen? In dit eindwerk neemt Ann Dewulf Leiva je mee naar de ruimte tussen spreken en zwijgen, waar Interactionele Vormgeving een andere taal mogelijk maakt. In het werken met vluchtelingen, getekend door trauma en verlies, tonen lichaam, beeld en aanwezigheid zich als brug naar verbinding en herstel. Dit is een pleidooi voor een therapeutische houding die durft te vertragen, niet te weten en werkelijk te ontmoeten.

Annick Boen

Waar verbinding herstelt wat gebroken werd. Een blik op de integratie van Interactionele Vormgeving en EMDR bij complex trauma met dissociatieve symptomen.

Dit eindwerk onderzoekt hoe Interactionele Vormgeving en EMDR elkaar kunnen versterken in het werken met cliënten met complex trauma en dissociatieve symptomen. Aan de hand van drie casusbesprekingen werd nagegaan hoe beide benaderingen in de klinische praktijk complementair functioneren. De analyse toont dat IV vooral ondersteunt in relationele afstemming, vertraging en het opbouwen van draagkracht, terwijl EMDR gerichte verwerking en beweging mogelijk maakt. Tegelijk werd duidelijk dat beide methodieken zowel veiligheid als verwerking kunnen bevorderen. De combinatie van IV en EMDR verruimt zo het therapeutisch handelingsrepertoire en maakt afgestemd maatwerk mogelijk binnen complexe traumabehandeling.

Mirjam van Slooten

De zee van mogelijkheden; de transformerende werking van het water in Interactionele Vormgeving.

Mijn eindwerk beschrijft hoe de metafoor van het water ingezet kan worden binnen Interactionele Vormgeving. Via de metafoor kunnen we vanuit het procesgebied met de client alle lagen van diepte verkennen. Het beschrijft hoe het water met de afzonderlijke metaforen van de beek, de bron, de rivier en de zee ingebed kunnen worden in het therapeutisch proces. Het is een reis van creativiteit, een stevige grondhouding en moed.

Haya Vercaeren

Zelfonthulling binnen de kaders van I.V.: Hoe draagt zelfonthulling bij tot het verzachten van overdracht en tegenoverdracht in de therapeutische relatie?

Dit eindwerk onderzoekt hoe zelfonthulling van de therapeut binnen de kaders van de Interactionele Vormgeving kan bijdragen aan het verzachten van overdracht en tegenoverdracht in de therapeutische relatie. Vanuit theoretische kaders en praktijkgerichte casussen wordt aangetoond dat zelfonthulling geen loutere techniek is, maar een uitdrukking van authenticiteit, congruentie en relationele afstemming. Doorheen dit werk bereiken we de conclusie dat zelfonthulling, zowel impliciet als expliciet, een bijzondere meerwaarde kan hebben op de therapeutische relatie, op voorwaarde dat dit vertrekt vanuit een geaarde therapeut die in contact staat met zichzelf, zijn lichamelijke gewaarwordingen en innerlijke dynamieken. Binnen dit kader kan zelfonthulling bijdragen tot het authentiek ontmoeten van mens tot mens.

Jessica Oostens

Navigeren door levend verlies.

Wat als verlies niet eindigt, maar blijft meereizen? In dit eindwerk neem ik je mee aan boord van de rouwboot binnen de Interactionele Vormgeving. Levend verlies krijgt een stem via verhalen, beelden en therapeutische ontmoetingen. Tussen golven van verdriet en verlangen ontstaat ruimte voor betekenisgeving. Een uitnodiging om anders aanwezig te zijn bij wat blijft.

Milenka de Feyter

De Animus in haar verhaal.

Dit eindwerk onderzoekt hoe het integreren van de animus bij vrouwen kan bijdragen aan innerlijke groei, evenwicht en het herstellen van grenzen. Vanuit een Jungiaans-analytisch kader wordt de animus begrepen als een richtinggevende innerlijke kracht die, wanneer zij schaduwmatig functioneert, kan leiden tot overmatige aanpassing, conflictvermijding en uitputting.
Het theoretisch kader verbindt Jungs archetypeleer met de psychosynthese van Assagioli, waarin de wil wordt opgevat als een sturend mechanisme in menselijk handelen, en wordt geïntegreerd binnen Interactionele Vormgeving. Aan de hand van therapeutische casussen wordt zichtbaar hoe animus-integratie via lichaamsgerichte interventies, visualisaties, metaforen en contextueel werken leidt tot meer begrenzing, assertiviteit en zelfzorg.

Nina De Maeyer

Interactionele Vormgeving en Brainspotting – Een verkenning van Brainspotting als lichaamsgerichte methode binnen Interactionele Vormgeving.

Dit eindwerk onderzoekt hoe Brainspotting geïntegreerd kan worden binnen Interactionele Vormgeving. Vanuit een neurobiologisch kader rond stress en regulatie wordt het belang van het lichaam binnen therapeutische processen belicht. Brainspotting wordt benaderd als een lichaamsgerichte en procesgerichte methode die aansluit bij de integratieve visie van IV. Aan de hand van theorie en casussen wordt verkend hoe beide benaderingen elkaar kunnen aanvullen binnen een proces van lichaamsgerichte verwerking en therapeutische afstemming.

Annelies Van Laeken

Zacht bij mezelf.

Veel mensen herkennen een strenge interne stem die veeleisend of hard kan zijn. In mijn werk onderzoek ik hoe we via Interactionele Vormgeving cliënten kunnen begeleiden in het ontwikkelen van een zachte interne stem, gericht op zichzelf. Ik verken hoe interne stemmen ontstaan, hoe we ze kunnen herkennen en begrijpen, en wat er nodig is om te verzachten.

Katrien De Decker

Heen en weer tussen hoofd en lichaam. Hoe het pendelen tussen taal en creatie de I.V.-driehoek aan het draaien brengt.

Mijn eindwerk gaat over de krachtige tandem die taal en creatie kunnen vormen in IV-therapie, zowel voor cliënt als therapeut. De rol van creativiteit wordt belicht aan de hand van een aantal neuropsychologische voordelen, de rol van gesprek aan de hand van het proces van taalverwerving bij jonge kinderen. Daarnaast wordt er ingezoomd op de co-regulatie tussen cliënt en therapeut en de positieve impact die creativiteit hierop kan hebben. In het onderdeel casuïstiek wordt duidelijk hoe het pendelen tussen taal en creatie ook het aspect van het ‘ervaren’ integreert.

Kortom, het is een onderwerp dat de volledige IV-driehoek activeert en aan het draaien brengt: door gesprek (denken en doen) af te wisselen met creatie (doen), kom je zo goed als vanzelf bij beleving (voelen) terecht.

16u00

Liesje Ven

Luchtigheid in de psychotherapie. Over humor, speelsheid en ontspanning in diep therapeutisch werk.

Wat doet een lach in een ruimte waar tranen vaak aanwezig zijn?
Dit eindwerk onderzoekt de plaats van luchtigheid (humor, speelsheid en ontspanning) binnen een integratief psychotherapeutisch proces. Aan de hand van I.V.-modellen, praktijkvoorbeelden en persoonlijke reflectie wordt zichtbaar hoe luchtigheid kan bijdragen aan regulatie, verbinding en perspectiefverruiming, zonder de diepte van het therapeutisch werk te verliezen. Tegelijk vraagt luchtigheid om zorgvuldige afstemming, zodat ze niet verschuift naar vermijding. Wanneer ze passend ontstaat, kan ze het proces draaglijker en beweeglijker maken, en zelfs verdiepen. Luchtigheid en diepgang blijken daarbij geen tegenpolen, maar bewegingen die elkaar mogelijk maken.

Charlotte Boeckx

Hechting en het hier-en-nu van de therapeutische relatie.

Hechting vormt een fundamentele basis voor hoe mensen zich verhouden tot zichzelf en anderen. In dit eindwerk staat de vraag centraal hoe de I.V-methodiek, met nadruk op het hier-en-nu, kan bijdragen aan het in beweging brengen van onveilige hechtingsdynamieken. Theoretische inzichten worden verbonden met praktijkvoorbeelden uit individuele therapie. De casussen tonen hoe therapeut en cliënt samen een ruimte creëren waarin oude patronen zichtbaar en voelbaar worden. Het werk benadrukt het belang van de therapeutische relatie als motor voor verandering.

Turr Verstraete

Tussen weten en niet-weten. Een persoonlijke zoektocht naar afstemming in het therapeutisch veld.

Tussen weten en niet-weten beschrijft een persoonlijke en professionele zoektocht naar afstemming binnen het therapeutisch veld. Centraal staat de vraag hoe een therapeut een dragende aanwezigheid kan worden — een kom die kan ontvangen zonder zichzelf leeg te maken.

Het verkent thema’s zoals empathie, verantwoordelijkheid, begrenzing en de spanning tussen wetenschappelijke kennis en de onzichtbare processen die zich in relaties afspelen.

Roxanne Vermeulen

Loskomen van de DSM: Inzetten op kracht, ik-sterkte, desidentificatie naast een psychiatrische diagnose.

Myrna Rutten

over leven: Integratieve Psychotherapie als kader voor het transformeren van complex trauma, ontstaan vanuit chronische geactiveerde overlevingsstrategieën.

Dit eindwerk onderzoekt hoe de Integratieve Psychotherapie bijdraagt aan het herstel van cliënten met een complexe posttraumatische stressstoornis (CPTSS), ontstaan vanuit chronisch geactiveerde overlevingsstrategieën. In de inleiding worden de kernbegrippen en theoretische fundamenten toegelicht. Het praktijkgerichte gedeelte vertrekt vanuit de drie fasen van traumaherstel volgens J. Herman. Aan de hand van drie casussen wordt geïllustreerd hoe het therapeutisch proces zich ontwikkeld binnen deze fasen en welke interventies daarbij kunnen worden toegepast. Tot slot worden suggesties geformuleerd voor toekomstig onderzoek.

Ide Otte

Wanneer het doel van de regisseur niet langer is om zich beter te voelen, maar om beter te worden in voelen.

Wat wordt er mogelijk wanneer verbonden ademwerk en Interactionele Vormgeving samenkomen? Een uitnodiging om bewust te ervaren, je eigen ‘neigingen’ te ontmoeten en verder te leren kennen. Voel je je geprikkeld?

Kathleen Berckmans

Een reis naar betekenis.

Het leven kent momenten die ons hart doen breken en ons dwingen om alle scherven opnieuw te leggen. In die rauwheid ontstaan de grootste vragen: wat heeft nog zin en hoe ga ik nu verder? Onder de titel ‘Een reis naar betekenis’ beschrijf ik mijn eigen groei als therapeut binnen de Interactionele Vormgeving. Ik heb onderzocht hoe ik een veilige bedding kan zijn waarin cliënten op hun eigen tempo mogen landen. Samen zoeken we naar een nieuw kompas, zodat er uit de brokstukken weer een hoopvolle weg naar de toekomst kan groeien.

Tim Verhaeghen

De Qi in therapie: Hoe oosterse krijgskunsten een plaats vinden in de I.V.-therapieruimte.

Wat als de therapeutische ruimte ook een oefenruimte is, een plek waar het lichaam niet volgt, maar leidt? In dit eindwerk onderzoek ik hoe Shaolin Kung Fu en Qi Gong mijn vorming als IV-therapeut hebben gekleurd, en hoe oosterse krijgskunsten een natuurlijke plaats vinden binnen het kader van de Interactionele Vormgeving. Stilstand, aarding en aanwezigheid zijn hier geen metaforen, maar concrete interventies. De therapeut die zelf in het lichaam leeft, brengt iets anders de kamer in.

Ann Wesenbeek

Eén beeld zegt meer dan 1000 woorden. Hoe visuele beelden een bijdrage kunnen leveren in het therapeutisch proces.

Dit eindwerk onderzoekt hoe visuele beelden bijdragen aan het therapeutisch proces binnen integratieve psychotherapie.
Het combineert theoretische inzichten van o.a. Jung, Gendlin en Voice Dialogue met een ervaringsgerichte benadering.
Aan de hand van casussen wordt aangetoond hoe beelden cliënten helpen om emoties te verkennen, te reguleren en betekenis te geven.
Visuele beelden fungeren als brug tussen voelen, denken en lichaamservaring, vooral wanneer woorden tekortschieten.
Het besluit dat werken met beelden leidt tot meer inzicht, zelfregie en integratie van innerlijke processen.

Fee Hoste

‘Dicht bij mij’. Hoe we aan de hand van I.V. ons innerlijk kind kunnen ontmoeten.

In dit eindwerk onderzoek ik hoe we via desidentificatie opnieuw contact kunnen maken met het innerlijk kind. Ik vertrek hierbij vanuit een mindful, lichaamsgerichte en transpersoonlijke IV benadering.
In mijn presentatie begeleid ik je naar een laagdrempelige ontmoeting met jouw innerlijk kind, waarbij ik ruimte maak voor zowel kwetsbaarheid als levensenergie.
Wees welkom & come as you are.

Louise Helsmoortel

Wanneer het brein een andere taal spreekt. Integratieve psychotherapie afstemmen op het niveau van communiceren.

Wanneer het brein een andere taal spreekt vertrekt vanuit mijn verlangen om mensen te bereiken die zich moeilijk in woorden kunnen uitdrukken, vaak door neurodivergentie. Vanuit mijn werk en mijn eigen ervaring met dyslexie ervaar ik dagelijks hoe verbinding niet altijd via taal ontstaat, maar juist via creativiteit, beleving en echte afstemming. Dit eindwerk onderzoekt hoe integratieve, creatieve therapie beter kan aansluiten bij de verschillende communicatieniveaus van neurodivergente mensen, zodat er ruimte ontstaat voor veiligheid, begrip en groei. Tijdens mijn presentatie neem ik de toeschouwer op een creatieve en ervaringsgerichte manier mee door deze verschillende niveaus van communiceren, ondersteund door muziek, beelden en beleving.

Nelia Peeters

Meer dan het delict.

Dit eindwerk vertrekt vanuit praktijkervaring binnen een justitiële context en belicht hoe I.V. kan bijdragen aan het verruimen van een vastgezette daderidentiteit bij jongeren. Aan de hand van theorie, casussen en persoonlijke reflecties wordt zichtbaar hoe relationele afstemming, ervaringsgericht werken en het blijven zien van de mens achter het gedrag ruimte kunnen creëren voor ontwikkeling en herstel.